Önüm, arkam, sağım, solum… sobeyim, Saklandım kendimden, bir ben bile göremeyeyim. Çıkmaz bir sokakta çaresizim, Adımlarım suskun, yüreğim derin sessizim. Yürüdüğüm yolda iz yok, yön yok, Bir hayal uğruna geçmişimle yan yana çok. Zaman susar, kelimeler donuk, Her sokak lambası, bir anıyı yakıp söndürür soluk soluk. Sobelenmiş bir çocuk gibi yüreğim, Kaçarken yakalanmış, ama hâlâ diriyim. Ve belki de en çok kendime yeniyim, Önüm, arkam… her yanım ben — sobeyim. (Saklambaçla Gelen Nisan: Baharın Çocukluğa Açılan Kapısı)
SAHİP OLDUĞUN HER GÜNÜN DEĞERİNİ BİL, ANCAK ŞUNU UNUTMA NEYE SAHİP OLURSAN OL ZAMANA ASLA SAHİP OLAMAYACAKSIN ÇÜNKÜ O HER DEFASINDA DAHA HIZLI GEÇECEK...
Merhabalar.
YanıtlaSilZamanın, aleyhimize işlediği tartışılmaz bir gerçektir. Ama diğerleri için bir şeyler söylemek mümkün değildir.
Selam ve saygılarımla.