Zamanın İçindeki Yol

 


Bir yol var, çıkmazlarla dolu
Ama her adımda seni daha yakından hissediyorum,
Zamanla, geçmişin yankıları sessizleşecek
Ve seninle her şey bir şarkıya dönüşecek,
Dalgaların sahile vurduğu gibi.

Adımlarım ağır, kalbim huzursuz
Ama içimde bir his var,
Güneş batarken yavaşça doğacak yeni bir gün gibi,
Ve o gün, her şeyin daha berrak olacağı an olacak.

Şu an her şeyin sonlanması için bir adım daha
Ve o adım, seni sevmenin her halini anlamak olacak.
Henüz tamamlanmamışken bir şeyler
Biliyorum, zaman her şeyi doğru yapacak.

Huzur içinde bekleyeceğim,
Her şeyin vaktini alması için
Ve bir gün, yavaşça kaybolacak geçmişin ağırlığı,
Bir rüzgar gibi uçup gidecek
Ve ben, sana doğru giden yolu bulacağım.

Birlikte, her anı yavaşça inşa edeceğiz
Ve ben, her sabah seni hayal ederek uyanacağım.
Çünkü beklemek de bir anlam taşır
Ve bekleyerek seni daha çok seviyorum,
Gün geçtikçe daha netleşen bir sevda gibi.

Sonunda, bir yere varacak her şey
Ve o an, birlikte olmanın başlangıcı olacak
Zamanın içinde kaybolacak her şey,
Ve seninle o an, sonsuza kadar sürecek.

Bana Ne Yapıyorsun?


Asla yok olmuyor musun?

Onca zaman geçti, dönüp bakmadım,
Şimdi aniden çıkıyorsun karşıma,
Sorguluyorsun…

Yok sandığım ne varsa,
Tek tek geri getiriyorsun,
Büyük sözler verdim kendime,
Şimdi bana yaşatıyorsun.

Bana ne yapıyorsun?
Tüm hayatımı altüst edip
Beni baştan mı yaratıyorsun,
Yoksa gerçek arzuyu mu uyandırıyorsun?

Bana ne yapıyorsun?
Fırtınadan bir türlü
Dingin sulara geçemiyorum…

Boşa Değilmiş


Bu ne inat, bu ne hiddet,  

Bunca yılın ardında saklı,  

Sönmeyen bir öfke mi var hâlâ,  

Yoksa bitmemiş hesaplar mı?  


Özlemin adı senin dilinde  

Kocaman bir boşluk mu şimdi?  

Yılların faturasını keserken  

Ne bir hatır, ne bir sıcak kelime…  


Geldiğin yolları izledim,  

Bir zamanlar bildiğim dostu aradım,  

Ama bulduğum, yalnızca gölgen,  

Yorgun bir mutsuzluğa hapsolmuş hâlin.  


Oysa ben geçmişin yükünü indirdim,  

Barış dedim, huzur dedim,  

Ama sen…  

Beni yargılamak için mi döndün?  


Boşa değilmiş geçen yıllar,  

Boşa değilmiş uzak kalışlar,  

Meğer dost sandığım o eski sima,  

Çoktan silinmiş hatıralardan.


Halil Sezai- Sonbahar

Sandalye Aynı, Oturan Başka