
Dulunaya tahammülüm kalmadı,
Ne güzelliği, ne de ışığı yetmedi.
Mutluğu emip gitti,
Hataları bıraktı, ezip geçti,
Soğuk, İliklerimde doldu.
Yazın ortasında ruhum dondu.
Ruhum Gecenin karanlığına teslim oldu.
Çünkü zamana asla sahip olamayacaksın. Ve o, her defasında biraz daha hızlı geçecek.

Dulunaya tahammülüm kalmadı,
Ne güzelliği, ne de ışığı yetmedi.
Mutluğu emip gitti,
Hataları bıraktı, ezip geçti,
Soğuk, İliklerimde doldu.
Yazın ortasında ruhum dondu.
Ruhum Gecenin karanlığına teslim oldu.
Ben neyim…
İyi miyim, melek olup da bunaltan
Kötü müyüm, bir adım yaklaşılmayan.
Yüzsüz müyüm, yüzüne bakılmayan
Bencil miyim, düşünceden zerre fikri olmayan.
Dost muyum, düşmanı sevindiren,
İnsan mıyım, yaşamaya hakkı olmayan.
Vicdan mıyım, kalbi sızlamayan.
…..miyim!!
Uyuyamıyorum
Üzerimden ölü toprağını atamıyorum
Yerli yersiz ağlamayı durduramıyorum.
Nihayetimde varolmaktan vazgeçiyorum.
Dayanamıyorum…
Sihirli günler,
Bir dizi vardı, sihirli annem.
Ne zaman istenmeyen olağan dışı gelişen bir olay olur, Perihan teyze gelir "zaman geriye aksın der" ve herşey yeniden hatasız ilerlerdi.
Hayat bize bunu affetmek ile sağlıyor. Affedilince zaman kıymete biniyor. Siliniyor tüm kara lekeler.
Huzursuzlukla baş edemem,
Kaosa dönen yaşamı, yok edemem.
Zorunlu hayatı ezip geçemem,
Geleceği görmezden gelemem,
Elimin tersiyle kadife sesi bir köşeye itemem,
Sevgi selini yok edemem,
Akan yaşlara yılları feda edemem.
Doğruyu, yalan edemem.
Birliği bozup bireye dönemem.
Ben gidemem..

Sessizliği arıyorum..
Gecenin sakinleri susmuyor.
Sessizliği arıyorum..
Gök yağmuru şiddetleniyor.
Sessizliği arıyorum..
Bu şehir uyumuyor.

Kara kışla bahar arasında bir yerdeyim.
Ne soğuk ne de sıcağım,
Belli belirsiz duygularla vakitsiz bir yoldayım,