Umut Kayıp

 Benim umudum kayıp
Ne vakittir uğramıyor
Kime sorsam bilmiyorum diyor
Kime sarsam bende de kalmadı diyor.
Umudum kayıp..
Ne zaman gelse içimi bir heyecan kaplıyor
Bana sorsan Hülyaları getiriyor.
Bana sorsan henüz zamanı gelmedi. 

Ben Hep Kışım

 Ben hep kışım,

Elim ayağım, hep buz gibi

Ben hep kışım.

Kendi duvarlarımlarımda yaşıyorum.

 Ben hep kışım,

Güvensizlikten yalnızlığa mahkum

Ben hep kışım,

Boğazımda düğümlenen kelimelerim. var,

Ben hep kışım,

Korkudan titreyen.

Ben hep kışım

Yazı baharı es geçen.

Mektuplar Serisi

Uzun süredir üstüne düşündüğüm kimi zaman fikir alarak tartıştığım bir konu olmuştur mektup.

Nedir bu bu mektup? Neden Mektuplar dedik? Satırların arasında açıklayacağım. Keyifli okumalar.

Web anlamı,;

Mektup, haberleşmek ereğiyle ve genellikle posta aracılığıyla birine gönderilen, zarfa konulmuş, yazılı kâğıt.

Benim içinse mektup tam anlamıyla Frans Kafka - Milenaya Mektuplar kitabı ile başladı. Milena ve Kafka aşkını, günlük hayatın telaşını, işlerini, özel, özel olmayan her şeyi öyle güzel dile getirmiş ki. Kendi kendime neden iletişim kurmak bizim için bunca iletişim ağının çok olduğu dönemde zorlaştı. Neden kibar ve nazik olmak unutuldu. Bir mektup ile neler yapılabiliri ben en güzel bu kitapta gördüm.

Bu sebeple yakında bir kaç mektuplar serisi ile yeni bir yazı serisi başlatmış olacağım. Sıkılmamanız, meraklanmanız ve bol ziyaret diliyorum.

Vakitsiz

 

Kara kışla bahar arasında bir yerdeyim. Nerdeyim.. 

Ne soğuk ne de sıcağım. Hissetmiyorum.

Arkamda derin bir iz, acısı peşimde,

Belli belirsiz duygularla vakitsiz bir yoldayım.

BİR SEN BİR BEN

 Kuşkusuz bir sen bir ben varız bu hayatta

Gözlerimi kapattığım karanlıkta

Uyandığımda güneş aydınlığım da

Sen varsın bütün gün ve gecelerim de

Sen ve ben varız sokaklarda

Adımlarımız birbirini takipte

Gölgelerimiz peş peşe

Bütün mevsimler ikimize 

Yazımız kışımız baharımız  bize

Hayat bize sunulmuş cennet sanki

Bir sen bir ben adem ve havva misali

  T. g. A

Ahh O Eski Zamanlar

 Eskiler de duyardık hep,  Ah o eski zamanlar...

Bizler de Yaşlandıkça söyler olduk.

Şimdilerde anlıyorum lafın altında ki derinliği

Ah o eski zamanlar bazen pişmanlıklar

Hatalar, eksik, yarım kalanlar, keşkeler...

Herkes de var bir şeyler.

İşinden, eşinden, dostundan, 

İyi veya kötü, olsaydı veya olmasaydı

Belki geç kalınmışlıklar...

Özlenen veya özleten birileri kırılan kalpler

Ah o eski zamanlar kimilerine acımasız 

Kimilerine vefakar en güzel yıllar.

UMUT

Bir müjde aldım bu gece

Umut oldu geleceğe

Yağmurdan sonra açan güneş

Gökkuşağı oldu bu müjde

İnanmaktan korkuyorum

Hayallerimin enkazında kalmaktan

Görünmemek ten deliler gibi korkuyorum

Kara bulutlardan saklanıyorum

Müjdeme sarılmak istiyorum

Bu gece umudumla uyumak istiyorum... 

Mayıs meleği bu sana, lütfen beni gör, bu bana müjde gibi oldu. Benden geçmişteki güzel günlerimi alma aklımdaki hayalimde ki gibi kalsın.