BANA MIRASINDI SESSIZLIK

    Niyetim sessizliği konuşturmak

    Sana uzattigim ellerimi geri çevirme

    Biliyorum aslında tam da ihtiyacın olan şey

    Biktin görüyorum kendi sessizliginden

    Özgür bırak artık düşüncelerini korkma

    Beni incitemez dudaklarından çıkan cümleler 

    Tamam şöyle yapalım

    Rahat bırakalım dudaklarını

    Gözlerine bırak kendini, hissettiklerini

    Bırak ki ben de göreyim

    Senin de ben gibi acı çektiğini

    Bir kereligine rahat bırak kendini..

                  TuqbaqūL

    

BÜYÜK KAYIP

3 yıl öncesindeymiş blogculuk. Görüyorum ki herkes elini eteğini çekmiş bu camiadan. Ne büyük bir kayıp. Oysa ben büyük bir hevesle başladım. Hala da devam etmekte, sanırım bu teknolojinin getirdiği kötü alışkanlık. Fırsat mı bulunamıyor yoksa başka bir sebep mi içimi rahatlatmak adına bu cevabı almak istiyorum. Blog öyle her yere benzemezdi. Yazılar da sıradan değildi.Biz blog sakinleri oldukça asildik. Büyük bir kayba uğramışız birer birer dökülmüşüz de haberimiz yokmuş.

SEVDİM

ben sende kaybolan özlemi sevdim

Gözlerinde yok olan umudu sevdim,

Gülen yüzünün arkasında duran ,

Hayatını sevdim.

GEL

Gel;

Hayal kurmaktan korkan çocuğa hayal kurdurmak gibi,

Damla damla olan gözlere bir tebessüm için,

Yeni yeniden başlamak için, gel.

BİLMEM Kİ NEDEN KİMSESİZİM

Kimsesiz koydular adımı

Yokmuş benim kimim kimsem

Ne annem, ne babam,

Ne ablam, ne abim

Tekmişim işte kimsesizmişim

Neden diye sormayın bilmiyorum

Görüyorum sokakta çocukları

Onlar üşüyünce anneleri ellerini ısıtıyor

Benimse bi cebim bile yok soğuktan koruyacak

Ellerimi çalışarak ısıtıyorum

Neden diye sormayın bilmiyorum

Babaları çocukları yorulunca omzunda taşıyor

Benimse sırtımda ağırlımca iş taşımam gerek

Yaşıtlarım sıcacık yuvalarından okula giderken

Benim sokaklar da çalışmam gerek

Neden diye sormayın bilmiyorum

Kimsesiz diyorlar bana

Üşüyünce ısıtacak annem yok

Beni sırtında taşıyacak babam

Annesi babası olmayınca kimsesiz oluyormuş çocuklar

Neden yok sormayın bilmiyorum

Ama zormuş kimsesiz olmak

Keşke olsalardı bana kızsalardı oyuncak almasalardı

Yine de severdim, sarılırdım

Isıtmasalardı taşımasalardı

Sadece olsalardı...

Böyle işte ben kimsesizmişim...

1.                                                    T.GÜL

BENİ DERİNDEN YARALAYAN YOLCU İÇİN

Zaman gelmiş ve her yer buz kesmişti. Kalkmıştı yerinden gidecekti kuşkusuz, çünkü kafasına koymuştu.. aslında neden geldiğini kendi bile bilmiyordu bir arayış içerisindeydi kendi kendine, bulamamış yardım talep etmişti… sığınmak istemişti her hangi birine. gideceği daha geldiği gün belliydi. Boşaltmamıştı valizini sadece gerekli olanları çıkartmıştı meydana yeteri kadarını.. hiç hesap etmezdi , düşünmekten yorulur çabuk pes ederdi, sadece yaşamayı severdi… bir anda çıktı karşıma bu yolcu. Zaman geçti, vakit geçti.. yaşadım onunla o da benimle.. basit değildi, hiç bir şey kolay olmamıştı, onları yaşamak.. bedenimin iki bez parçasına alıştığı gibi alışmıştım ona… gideceğini unutmuştum belki o da unutmuştu zaman gelmeseydi girmeseydi aramıza o güzel anlarda dursaydı yavaşlasaydık tadını daha çok çıkarsaydık. Geldi zaman ve yolcu arkasına bile bakmadan kalkıp gitti geldiği andan beri yaşanılanları unuttu vakit geldiğinde tereddüt bile etmedi düşünmedi geride neler bıraktığını zamanı geldi ve gitti.. yolcuydu sadece gelip geçti. Adres sorar gibiydi. Ben bilemedim adresini bulmaya gitti…

                                                                                                               T. GÜL

 

Not: Bazı yolcular gitmek için vardırlar. Hiç bir neden veya sebep kalmalarına yetmez. vakti geldi mi kaldığı yerden yoluna devam  eder.

                                                                                                           A. SOYLU

HAYATIMA DOKUNDULAR

         

Soğuk bir el sıcacık hayatıma dokundu

Küçücük beynim de tonlarca sorular

Ağırlığının altında ezildiğim düşünceler

Bu yaşta öğrendiğim bir sürü duygular...

Soğuk bir el sıcacık hayatıma dokundu

Ne olduğunu anlamadığım olaylar, olaylar

Koştukça daha da uzayan yollar

Karanlık odalar, kaybolan ben...

Soğuk bir el sıcacık hayatıma dokundu

Çok fazla gürültü var kafamda

Dilimin ucunda dökülmeyi bekleyen kelimeler

İçimde kendi ağırlığım kadar nefretim var beni boğan...

Soğuk ellerinizle dokunmayın sıcacık insanlara

İçinizde ki zehri tertemiz kalplere akıtmayın

Bırakın masumları, sevgiyi hak edenleri

Kendi ateşinizde kendiniz yanın yakmayın körpeleri...

    T.GÜL